Πριν την κυκλοφορία του Serial ATA, laptop και desktop υπολογιστές συνδέουν σκληρούς δίσκους και οπτικές μονάδες στη μητρική μέσω ενσωματωμένης ηλεκτρονικής οδήγησης (IDE), ή Parallel ATA, interface. Το SATA, αναπτυγμένο το 2001, κυκλοφόρησε στην αγορά το 2003. Τα HP laptops που κατασκευάστηκαν πριν τη δημιουργία του SATA δεν περιλαμβάνουν εγγενή υποστήριξη για το interface. Ως αποτέλεσμα, το BIOS που εγκαθίσταται σε παλιές μητρικές δεν μπορεί να αναγνωρίσει συσκευή Serial ATA χωρίς κάρτα ελεγκτή.
Μια κάρτα peripheral component interconnect (PCI) εγκαθίσταται σε διαθέσιμο PCI slot στη μητρική. Οι χρήστες desktop μπορούν να εγκαταστήσουν κάρτα SATA PCI στη μητρική για να προσθέσουν έως τέσσερις θύρες SATA. Οι χρήστες laptop, ωστόσο, δεν έχουν την ίδια δυνατότητα, λόγω περιορισμών μεγέθους κέισ. Οι χρήστες που τρέχουν παλιά HP laptop πρέπει να αναβαθμίσουν τις μηχανές για να χρησιμοποιήσουν SATA σκληρό δίσκο.
Αρχικά, οι SATA σκληροί δίσκοι επεξεργάζονταν δεδομένα σε κατάπραξη 1.2 Gb/s, ή 150 MB/s. Ο οργανισμός Serial ATA International Organization αναφέρεται σε αυτή την πρώτη γενιά ως SATA Revision 1.0. Η επόμενη γενιά, SATA Revision 2.0, μεταφέρει δεδομένα έως 2.4 Gb/s, uncoded, ή 300 MB/s. Η πιο πρόσφατη προδιαγραφή — SATA Revision 3.0 — έχει потенциаль throughput 6 Gb/s, ή περίπου 600 MB/s. Η ταχύτερη PATA συσκευή έχει μέγιστο throughput 133 MB/s.
Το υλικό που ένας υπολογιστής μπορεί να ανιχνεύσει ή να τρέξει εξαρτάται από τους περιορισμούς της μητρικής, των chipsets και του BIOS. Η μητρική παρέχει τις συνδέσεις για να συνδέσετε μια συσκευή στο HP laptop. Τα chipsets — ενσωματωμένα στη μητρική — δίνουν στις συσκευές τη δυνατότητα να επικοινωνούν με τον επεξεργαστή. Το BIOS αναγνωρίζει και φορτώνει τις συσκευές υλικού που είναι συνδεδεμένες στον υπολογιστή κατά την εκκίνηση. Αν το HP laptop δεν περιλαμβάνει συνδέσεις SATA, τα chipsets και το BIOS δεν θα υποστηρίξουν SATA.
Πνευματικά δικαιώματα © Γνώση Υπολογιστών Όλα τα δικαιώματα διατηρούνται.