Ο επεξεργαστής Pentium εισήχθη από την Intel το 1993. Ο αρχικός Pentium είχε ταχύτητα πυρήνα 60 ή 66 MHz, ενώ η δεύτερη έκδοση φθάνε τα 75-150 MHz. Ο Pentium μπορούσε να εκτελεί δύο εντολές ανά κύκλο ρολογιού, καθιστώντας τον πρακτικά διπλάσια ταχύτητα από τον προηγούμενο Intel 486. Η Intel δεν παράγει πλέον τον Pentium και δεν παρέχει υποστήριξη.
Οι μικροεπεξεργαστές παράγουν θερμότητα κατά τη λειτουργία τους λόγω του φαινομένου Joule (μετάτροπη ηλεκτρικής ενέργειας σε θερμότητα). Η Θερμοκρασία Κέλιους (Case Temperature - TC) μετρά την θερμοκρασία στο κέντρο του επεξεργαστή, που είναι συνήθως το πιο καυτό σημείο. Η Θερμοκρασία Διασταύρωσης (Junction Temperature - TJ) είναι η θερμοκρασία του πυρίτιου του εξαρτήματος. Οι TC και TJ είναι συνήθως πολύ παρόμοιες για τις CPU.
Σύμφωνα με την Intel, οι επεξεργαστές Pentium 60-66 MHz δεν μπορούσαν να λειτουργήσουν με θερμοκρασία διασταύρωσης (TJ) πάνω από 100°C (212°F).
Οι μεταγενέστερες εκδόσεις Pentium διέλυαν λιγότερη θερμότητα. Απαιτούσαν θερμοκρασία κελιού (TC) μεταξύ 0 και 70°C (32-158°F) για σωστή λειτουργία.
Όλες οι εκδόσεις Pentium ήταν εξοπλισμένες με ανεμιστήρα ψύξης (heat sink). Ο ανεμιστήρας είναι κομμάτι μέταλλο (συνήθως χαλκός) που μεταφέρει τη θερμότητα στο περιβάλλον. Η Intel προσέφερε επιλογή heat spreader που μπορούσε να μειώσει την θερμοκρασία. Για τους Pentium 60-66 MHz με heat spreader, η κατάλληλη θερμοκρασία ήταν κάτω από 95°C (203°F).
Είναι ζωτικής σημασίας να διατηρούνται οι θερμοκρασίες εντός των ορίων λειτουργίας. Η υπερθέρμανση μπορεί να βλάψει σοβαρά τον επεξεργαστή και τα περιφερειακά εξαρτήματα. Είναι σπάνιο να ξεπερνάται η λειτουργική θερμοκρασία εκτός αν έχει γίνει overclocking. Το overclocking αυξάνει την ταχύτητα πέρα από τα προδιαγραφικά όρια, αυξάνοντας την κατανάλωση ενέργειας και τη θερμότητα. Μπορεί να αποφευχθεί με σωστή ψύξη ή αποφεύγοντας το overclocking.
Πνευματικά δικαιώματα © Γνώση Υπολογιστών Όλα τα δικαιώματα διατηρούνται.