Εδώ γιατί αυτό ήταν ένα τόσο σημαντικό μειονέκτημα:
* Προγραμματισμός χρονοβόρα: Κάθε φορά που απαιτείται μια νέα εργασία, οι μηχανικοί και οι προγραμματιστές έπρεπε να επανασυνδέσουν φυσικά εκατοντάδες ή χιλιάδες καλώδια και διακόπτες. Αυτό θα μπορούσε να διαρκέσει ημέρες ή και εβδομάδες.
* Δύσκολο να εντοπίσει σφάλμα: Η εύρεση και ο καθορισμός των σφαλμάτων στην καλωδίωση ήταν εξαιρετικά προκλητική.
* Περιορισμένη ευελιξία: Το μηχάνημα ήταν ουσιαστικά σκληρό για μια συγκεκριμένη εργασία μέχρι να επαναπρογραμματιστεί. Αυτή η έλλειψη ευελιξίας εμπόδισε τη χρησιμότητά της.
* Διακοπή: Η συνεχής επανασύνδεση οδήγησε σε συχνές βλάβες και διακοπές.
Ενώ οι υπολογιστές πρώτης γενιάς ήταν πρωτοποριακοί, αυτή η έλλειψη αποθηκευμένων ικανοτήτων προγράμματος τους κατέστησε ανέφικτες για πολλά σύγχρονα υπολογιστικά καθήκοντα. Η έλευση της αρχιτεκτονικής αποθηκευμένου προγράμματος (με την αρχιτεκτονική Von Neumann) σε μεταγενέστερες γενιές επανάσταση στον υπολογισμό.
Πνευματικά δικαιώματα © Γνώση Υπολογιστών Όλα τα δικαιώματα κατοχυρωμένα