Μέσα στα χρόνια, οι οπτικές μονάδες έχουν εξελιχθεί για να είναι συμβατές με ευρεία φάσμα μορφών, όπως DVD-R και DVD+R. Αν και οι περισσότερες μονάδες τώρα ενσωματώνουν όλες τις βασικές μορφές, تزال υπάρχουν ορισμένες διαφορές, όπως οι μονάδες διπλού και μονού στρώματος.
Οι πληροφορίες σε ένα DVD αποθηκεύονται χρησιμοποιώντας έναν λέιζερ για να χαράξουν mikroσκοπικές κοιλότητες σε ένα στρώμα. Είναι ψηφιακά, cosa σημαίνει ότι μια κοιλότητα μεταφράζεται σε «1», και μια λεία επιφάνεια σε «0».
Ένα τυπικό DVD μπορεί να αποθηκεύσει μέχρι 4,7 γιγαμπάιτ πληροφοριών (σε σύγκριση με έναν δισκέτα, που μπορεί να περιέχει 1,44 μεγκαμπάιτ). Ένα γιγαμπάιτ είναι 1.024 μεγκαμπάιτ.
Ένα DVD με πολλαπλά στρώματα μπορεί να περιέχει διπλάσιο χώρο από μια μονάδα μονού στρώματος—έως 8,5 γιγαμπάιτ.
Δεν όλες οι μονάδες μονού στρώματος μπορούν να διαβάσουν ένα δίσκο διπλού στρώματος, αλλά μια μονάδα διπλού στρώματος μπορεί να διαβάσει σχεδόν όλα τα δίσκια μονού στρώματος.
Μια μονάδα διπλού στρώματος περιέχει πιο σύνθετα εσωτερικά εξαρτήματα, οπότε θα είναι ακριβότερη από μια συγκρίσιμη μονάδα μονού στρώματος. Τα κενά δίσκια διπλού στρώματος είναι επίσης ακριβότερα από τα δίσκια μονού στρώματος.
Πνευματικά δικαιώματα © Γνώση Υπολογιστών Όλα τα δικαιώματα διατηρούνται.