Στην Αρχιτεκτονική Υπολογιστών, μια μορφή μιας διεύθυνσης (επίσης γνωστή ως μορφή διδασκαλίας) είναι μια μορφή εντολής όπου κάθε εντολή καθορίζει μόνο μία διεύθυνση μνήμης. Αυτή η διεύθυνση συνήθως αναφέρεται σε έναν τελεστή (τα δεδομένα που λειτουργούν με τις οδηγίες). Η ίδια η εντολή συνεπάγεται τη λειτουργία που πρόκειται να εκτελεστεί και συχνά χρησιμοποιεί σιωπηρά έναν συσσωρευτή (ειδικό μητρώο).
Φανταστείτε μια απλή οδηγία προσθήκης. Σε μορφή μιας διευθύνσεως, η εντολή μπορεί να εκπροσωπείται ως:
Προσθήκη x
Αυτή η εντολή θα σήμαινε: Προσθέστε τα περιεχόμενα της θέσης μνήμης x στον συσσωρευτή και αποθηκεύστε το αποτέλεσμα στον συσσωρευτή. Η προηγούμενη τιμή του συσσωρευτή αντικαθίσταται σιωπηρά. Άλλες οδηγίες ενδέχεται να λειτουργούν ομοίως στον συσσωρευτή, όπως:
Το κύριο πλεονέκτημα μιας μορφής μιας διευθύνσεως είναι η απλότητα και συμπαγής. Επειδή κάθε εντολή πρέπει μόνο να καθορίσει μια διεύθυνση μνήμης, οι ίδιες οι οδηγίες είναι μικρότερες. Αυτό οδηγεί σε:
Ομως, οι μορφές μιας διεύθυνσης έχουν επίσης περιορισμούς:
Συνοπτικά, η μορφή μιας διεύθυνσης προσφέρει ισορροπία μεταξύ της απλότητας της διδασκαλίας και της συμπαγής με το κόστος λιγότερων λειτουργιών ανά οδηγία. Είναι μια λιγότερο συνηθισμένη μορφή σε σύγκριση με τις δύο μορφές δύο διευθύνσεων ή τριών καθοδήγησης στις σύγχρονες αρχιτεκτονικές υπολογιστών, αλλά επικρατεί σε προηγούμενες γενιές υπολογιστών λόγω της απλότητας του.
Πνευματικά δικαιώματα © Γνώση Υπολογιστών Όλα τα δικαιώματα διατηρούνται.