Είναι σπάνιο μια μεγάλη εταιρεία στην κορυφή της βιομηχανίας να κάνει λάθος, αλλά συμβαίνει. Ο Intel Pentium 4 αποδεικνύει ότι ακόμα και οι καλύτεροι έχουν μερικές φορές άσχημες μέρες.
Ο πρώτος επεξεργαστής Intel Pentium 4 εισήχθη το 2000, ως διάδοχος του Pentium 3. Παραλλαγές του Pentium 4 παραγώγονταν μέχρι το 2008.
Η σειρά επεξεργαστών Pentium 4 χρησιμοποίησε την αρχιτεκτονική "Netburst", η οποία εστίαζε στην ταχύ εκτέλεση einzel threads ρολόι επεξεργαστών σε εξαιρετικά υψηλές ταχύτητες. Η Intel είχε σχεδιάσει να ρολόι τους επεξεργαστές Pentium 4 μέχρι 10 GHz, αλλά הצליח να φτάσει μόνο 3.8 GHz.
Οι επεξεργαστές Pentium 4 ήταν συχνά πιο αργοί από τους επεξεργαστές Athlon με παρόμοιες ταχύτητες ρολογιού και σπάνια μπορούσαν να αντακολουθήσουν τους επεξεργαστές Athlon με παρόμοια τιμή.
Οι επεξεργαστές Pentium 4 ξεκίνησαν χρησιμοποιώντας το Socket 423, μετά πήγαν στο Socket 478 και τελικά LGA775. Οι επεξεργαστές Pentium 4 που κατασκευάστηκαν πριν την εισαγωγή του LGA775 από την Intel δεν είναι συμβατοί με 64-bit λειτουργικά συστήματα.
Τα προβλήματα με τη θερμότητα ήταν η πτώση του Pentium 4. Οι επεξεργαστές Pentium 4 έπρεπε να ρολόι ψηλότερα από τους ανταγωνιστές επεξεργαστές Athlon για να παρέχουν καλύτερη απόδοση, αλλά αυτό τους έφερε να τρέχουν πολύ ζεστά για χρήση σε επιτραπέζιους υπολογιστές που έλειπε σημαντική χωρητικότητα ψύξης.
Η αρχιτεκτονική Netburst στον Pentium 4 δεν κατάφερε να επιτύχει τις υψηλές ταχύτητες ρολογιού που ελπίζανε στην Intel χωρίς να υπερθερμαίνονται. Ως αποτέλεσμα, η Intel δημιούργησε τη νέα αρχιτεκτονική Intel Core, η οποία ξεκίνησε το 2006 και ήταν το flagship των επεξεργαστών της Intel μέχρι η αρχιτεκτονική Nehalem έφτασε το 2008.
Πνευματικά δικαιώματα © Γνώση Υπολογιστών Όλα τα δικαιώματα διατηρούνται.