Το BIOS εισήχθη με τους πρώιμους PCs για διευκόλυνση της επικοινωνίας μεταξύ CPU και άλλων υποσυστημάτων υπολογισμού όπως μνήμη, σκληροί δίσκοι και βίντεο. Σχεδιάστηκε ως λύση στο πρόβλημα διαφορετικών διευθύνσεων για διαφορετικά υποσυστήματα σε διαφορετικούς υπολογιστές. Αν και οι πρώιμοι PCs είχαν BIOS, καθώς οι υπολογιστές προόδευσαν, το BIOS έπρεπε επίσης να προοδευτεί. Οι όρια μνήμης και μεγέθους σκληρού δίσκου σε πολλούς πρώιμους PCs ήταν περιορισμός BIOS. Το BIOS δεν μπορούσε να δει μνήμη ή χώρο σκληρού δίσκου πάνω από ένα συγκεκριμένο επίπεδο. Καθώς οι ανάγκες μνήμης και αποθήκευσης αυξάνονταν, οι κατασκευαστές BIOS έπρεπε να προσαρμοστούν σε αυξανόμενες ανάγκες.
Το BIOS λειτουργεί ως διαμεσολαβητής μεταξύ της CPU και άλλων συστημάτων. Επειδή καθησυχάζει μεταξύ της CPU και συστημάτων όπως σκληροί δίσκοι, Random Access Memory (RAM) και βίντεο display adapters, η CPU, το λειτουργικό σύστημα, και το λογισμικό που τρέχει στον υπολογιστή δεν χρειάζεται να γνωρίζει την ακριβή διεύθυνση κάθε υποσυστήματος. Αυτή η πληροφορία αποθηκεύεται στο BIOS και η CPU, το λειτουργικό σύστημα και άλλα προγράμματα απλώς ζητούν και λαμβάνουν πληροφορίες από το BIOS του υπολογιστή σας. Το BIOS έχει άμεση πρόσβαση στα υποσυστήματα.
Οι συχνές ρυθμίσεις BIOS περιλαμβάνουν πράγματα τόσο βασικά όσο το ρολόι και το ημερολόγιο του υπολογιστή. Πιο προχωρημένες ρυθμίσεις μπορούν να περιλαμβάνουν την ποσότητα системικής μνήμης που καταναλώνεται για βίντεο χρήση ή αν απαιτείται κωδικός εκκίνησης. Τα πιο σύγχρονα BIOS θα σας επιτρέψουν να ορίσετε την ακολουθία εκκίνησης. Για παράδειγμα, το σύστημά σας θα μπορούσε να οριστεί να εκκινεί από USB key πρώτα, και αν δεν βρεθεί, τότε ο CD drive. Αν ούτε ένα bootable USB key ούτε CD drive βρεθεί στο σύστημά σας, θα εκκινήσει από τον προεπιλεγμένο σκληρό δίσκο.
Το BIOS αποθηκεύονταν αρχικά σε ένα τσίπ που ονομάζεται Programmable Read Only Memory (PROM). Επειδή αυτά μπορούσαν να προγραμματιστούν μόνο μία φορά, η ενημέρωση του BIOS ενός υπολογιστή απαιτούσε την αντικατάσταση ολόκληρου του τσίπ. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, το BIOS παρείχταν σε Erasable Programmable Read Only Memory (EPROM). Τα EPROMs μπορούσαν να διαγραφούν χρησιμοποιώντας ακτινοβολία υλτραβιολέ και μετά να ξανापρογραμματιστούν αν ένα σύστημα χρειαζόταν ενημέρωση BIOS. Η ξανπρογραμματισμός ενός EPROM απαιτεί να αφαιρέσετε το τσίπ και να το βάλετε σε ένα EPROM reader. Οι περισσότεροι σύγχρονοι υπολογιστές χρησιμοποιούν Electrically Erasable Programmable Read Only Memory (EEPROM). Το EEPROM μπορεί να διαγραφεί και να ξανπρογραμματιστεί στον υπολογιστή σας.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο υπολογιστής σας δεν θα χρειαστεί ενημέρωση BIOS. Ωστόσο, αν ανακαλυφθεί σοβαρό κενό ασφαλείας ή απόδοσης στο BIOS, ο κατασκευαστής του υπολογιστή σας μπορεί να προτείνει να ενημερώσετε το BIOS σας. Επειδή ελέγχει τόσες χαμηλού επιπέδου λειτουργίες υπολογιστή, να είστε πολύ προσεκτικοί σχετικά με την εγκατάσταση ενημερώσεων BIOS από οποιονδήποτε άλλο εκτός από τον κατασκευαστή του υπολογιστή σας. Ιοί και σκούληκες BIOS, αν και όχι συνηθισμένοι, μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά τον υπολογιστή σας.
Πνευματικά δικαιώματα © Γνώση Υπολογιστών Όλα τα δικαιώματα διατηρούνται.