Ο κόσμος άλλαξε το 2001 όταν η Apple Computer παρουσίασε τον iPod, τον πρώτο φορητό MP3 music player του κόσμου. Ήταν η σημαντικότερη αλλαγή στη μουσική από τότε που ο κομπούσιος δίσκος σκότωσε το βινύλιο 78 rpm. Άλλαξε πώς οι άνθρωποι ακούγουν μουσική, πώς την αγοράζουν και πώς την ενσωματώνουν στη ζωή τους.
Οι πρώτες ηχογραφημένες ήχοι ήταν αυτοί εφευρετών όπως ο Thomas Edison — που τραγούδησε το «Mary Had a Little Lamb» στη μηχανή του σε κασσίτερη φύλλο το 1877 — και από εκείνα τα πρώτα διψαλίδια βήματα, η μουσική ήταν κύριος μέρος της ηχογράφησης. Οι δίσκοι άρχισαν να εμφανίζονται με ένα τραγούδι στα 78 gyri ανά λεπτό. Συλλογές αυτών, γνωστές ως «άλμπουμ», μπορεί να περιέχουν ολόκληρη συμφωνία. Το 1930, η RCA Victor παρήγαγε τον πρώτο long-playing δίσκο. Το 1949, η ίδια εταιρεία κυκλοφόρησε το πρώτο 45 rpm δίσκο «single», που ξεκίνησε την εποχή του rock and roll για τα 1950s. Τα 78 rpm πέθαναν, αλλά τα LPs και τα singles συνέχισαν για πολλά χρόνια. Το 1982, ο πρώτος laser-read CD μειώθηκε στους καταναλωτές. Στα επόμενα 19 χρόνια, το CD έγινε το κυρίαρχο μουσικό προϊόν στην αγορά.
Όταν η Apple Computer αρχικά ήθελε να ονομάζεται Apple, ο CEO Steve Jobs έπρεπε να υπογράψει μια συμφωνία με τους Beatles για να χρησιμοποιήσει το όνομα. Οι Beatles είχαν ιδρύσει την Apple Corp. το 1968 ως δική τους δισκογραφική εταιρεία. Οι εκτελεστές της εταιρείας των Beatles συμφώνησαν να αφήσουν τον Jobs και τον συνεργάτη του, Steve Wozniak, να χρησιμοποιήσουν το όνομα Apple με την προϋπόθεση να μην κάνουν ποτέ τίποτα με μουσική. Αυτό ήταν εντάξει για τον Jobs και τον Wozniak επειδή κανείς ακόμη δεν είχε δημιουργήσει τη συμπίεση MP3 ψηφιακής μουσικής. Αυτό άλλαξε το 1987, όταν η Fraunhofer-Gesellshaft παρουσίασε την τεχνολογία. Η Apple Computer έκανε νέα συμφωνία με την Apple Corp. για να λύσει την παλιά συμφωνία δύο δεκαετίες αργότερα.
Όταν τα MP3s άρχισαν να χρησιμοποιούνται από ποικίλους ανθρώπους παγκοσμίως και άρχισαν πραγματικά να πιάνουν, ο Jobs και η ομάδα του στην Apple είδαν πραγματικές δυνατότητες σε μια αγορά που μόλις μεγάλωνε. Σχεδιάστηκαν σχέδια, και μια ομάδα στην εταιρεία υπολογιστών ανατέθηκε η εργασία να δημιουργήσει μια νέα έκδοση του που раньше ονομαζόταν Sony Walkman, αλλά χωρίς κινούμενα μέρη ή την ανάγκη και τους περιορισμούς της κασέτας.
Πρώτα ήρθε το iTunes, το λογισμικό που παρουσίασε η Apple τον Ιανουάριο του 2001 που ήταν σαν ένα ψηφιακό jukebox ή βιβλιοθήκη μουσικής. Αυτό ήταν από ένα λογισμικό που αγόρασε η Apple και άλλαξε για να ταιριάζει στις ανάγκες της. Μπορούσε να διαχειριστεί standard, μη συμπιεσμένα AIFF αρχεία μουσικής αλλά επίσης να εισάγει και συμπιέζει αρχεία στη μορφή MP3. Αυτό ήταν ουσιωδες για τη δημιουργία ενός φορητού music player γιατί ένα MP3 αρχείο, μέσος όρος, είναι περίπου το δέκατο του μεγέθους ενός μη συμπιεσμένου μουσικού αρχείου. Η εργασία ήδη προχωρούσε στον iPod. Ο Jon Rubinstein, Michael Dhuey και Tony Fadell ηγήθηκαν την ομάδα στην Apple που θα, μετά από ένα χρόνο εργασίας, παρουσίασε τον iPod τον Οκτώβριο του 2001. Ο Vinnie Chieco, που ήρθε στην Apple για να βοηθήσει να παρουσιάσει τον iPod, βρήκε το όνομα.
Τότε ο κόσμος άλλαξε. Κανείς άλλος δεν ήταν στην αγορά συμπαγών, φορητών MP3 players, οπότε η Apple είχε το genre για μόνη της. Επιπλέον, η Apple πάντα έκανε στυλιστικά, εντυπωσιακά, καινοτόμικα προϊόντα, και ο iPod δεν ήταν εξαίρεση. Ήταν μικρός, λεπτός και λευκός. Μπορούσε να μπεί σε τσέπη. Μπορούσε να πηγαίνει παντού. Και συγχρονιζόταν με το iTunes, που ήταν διαθέσιμο τόσο για Apple Macintosh όσο και για Windows-based υπολογιστές. Παρά τη συμπίεση MP3, ο ήχος είναι καθαρός, οξύς και καλός. Λίγοι άνθρωποι μπορούν να ακούσουν τη διαφορά μεταξύ συμπιεσμένου μουσικού αρχείου στην υψηλότερη ποιότητα και μη συμπιεσμένου αρχείου.
Πνευματικά δικαιώματα © Γνώση Υπολογιστών Όλα τα δικαιώματα διατηρούνται.