Οι άλγες καταλαμβάνουν τη βάση της τροφικής αλυσίδας στην πλειοψηφία των λιμνών και λιμνίδων γλυκύς νερού και είναι απαραστατικά στοιχεία του οικοσυστήματος. Οι περισσότερες άλγες είναι μονοκυτταροί οργανισμοί που έχουν την μοναδική ικανότητα να παράγουν την δική τους ενέργεια μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται φωτοσύνθεση. Τα οργανέλα μέσα στα κύτταρα — οι χλωροπλάστες — περιέχουν χλωροφύλλες, οι οποίες δίνουν στις άλγες το χαρακτηριστικό τους χρώμα. Κατά τη φωτοσύνθεση, οι χλωροπλάστες μετατρέπουν το διοξείδιο του άνθρακα και την ηλιακή ακτινοβολία σε σάκχαρα και απελευθερώνουν οξυγόνο — την πηγή ενέργειας για την υπόλοιπη υδατική τροφική αλυσίδα.
Οι άλγες ταξινομούνται ως φυτώδεις μέλη του Βασιλείου Protista, μαζί με τα πρωτοζώα (ζωώδη), όπως τα αμοιβοειδή, και τις μύκητες (μυκητοειδή). Η πλειοψηφία των Protista είναι μονοκυτταροί οργανισμοί· ωστόσο, μερικοί είναι πολυκυττάροι και άλλοι σχηματίζουν μεγάλες kolonιές. Όλοι έχουν καθορισμένο πυρήνα και ζουν στο νερό ή σε υγρά μέρη. Δεδομένου ότι είναι τόσο μικροί, δεν έχουν όργανα για τρώγωμα, αναπνοή ή εκκρίση απόβλητων· αυτές οι λειτουργίες γίνονται μέσω του κυτταρικού τοιχώματος.
Υπάρχουν έξι διαφορετικές ταξινομήσεις, ή φύλα, για τις άλγες που είναι γνωστές ως: καφέ άλγες, κόκκινες άλγες, διατόμες, ευγλένες, δεινοφλαγελάτες και πράσινες άλγες. Οι γαλάζιο-πράσινες άλγες, αν και συχνά θεωρούνται άλγες, δεν συμπεριλαμβάνονται σε αυτά τα φύλα επειδή είναι κυανοβακτήρια και δεν έχουν πυρήνα ή χλωροπλάστες. Οι κόκκινες άλγες είναι κυρίως θαλάσσιες, και αν και τα υπόλοιπα φύλα έχουν όλα είδη γλυκύς νερού, οι πιο συνηθισμένες γλυκύς νερού άλγες είναι οι πράσινες άλγες και οι διατόμες.
Οι πράσινες άλγες, στο φύλο Chlorophyta, μπορούν να βρεθούν ωςμονο κύτταρα, πολυκύτταρα ή μεγάλες kolonιές. Υπάρχουν περισσότερες από 9.000 διαφορετικές είδη. Επειδή οι δύο τύποι χλωροφύλλης τους μοιάζουν με εκείνους των ανώτερων φυτών, συχνά θεωρούνται πρόδρομοι των χερσαίων φυτών. Οι νηματώδεις πράσινες άλγες όπως η Spirogyra και η Pithophora σχηματίζουν μεγάλες πέτσες στην επιφάνεια των λιμνίδων που συνήθως αναφέρονται ως «λίμνη βρώμικο».
Οι μονοκυττάραινες διατόμες, στα φύλα Bacillariophyta, έχουν τόσο θαλάσσια όσο και γλυκύς νερού είδη. Υπάρχουν εκτιμώμενες σχεδόν 100.000 είδη που συμπληρώνουν κρίσιμη περιβαλλοντική γωνιά στη βάση της τροφικής αλυσίδας. Το χαρακτηριστικό χαρακτηριστικό των διατόμων είναι το εξωτερικό τους κυτταρικό τοιχώμα που αποτελείται από πυρίτιο, και το σχήμα ποικίλλει από είδος σε είδος. Το πυρίτιο δεν αποσυνθέτεται αφού το κύτταρο πεθάνει και σχηματίζει τεράστια στρώματα πυριτίου που έχουν είναι σημαντικά απολιθωματικά αρχεία, και εξορύσσονται και πωλούνται ως διατομίτ.
Ενώ οι άλγες είναι απαρατήτητες για τον παγκόσμιο οικοσυστημικό, μπορεί να συμβεί έκθλιψη αλγών σε γλυκύ, αλατόνερο και ακόμη και σε ακουάρια. Η έκθλιψη είναι μια ταχύταυξη αύξηση του πληθυσμού των αλγών που μπορεί να κάνει το νερό κίτρινο, καφέ, πράσινο ή κόκκινο. Αυτές οι εκθλίψεις είναι συχνά αποτέλεσμα μιας ανισορροπίας θρεπτικών ουσιών, όπως η απορροή λιπασμάτων που μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα αζώτου και φωσφόρου, τα οποία διεγείρουν την ανάπτυξη αλγών. Καθώς αυξάνεται ο αριθμός των αλγών, καταναλώνουν τον διαθέσιμο οξυγόνο στο νερό και δημιουργούν νεκρές ζώνες καθώς τα ψάρια πεθαίνουν.
Πνευματικά δικαιώματα © Γνώση Υπολογιστών Όλα τα δικαιώματα διατηρούνται.