Το Pentium 4 ήταν η τελευταία προσπάθεια της Intel στο πεδίο των single-core CPUs. Το Pentium 4 είχε cache μνήμη on-die 8 έως 16 KB. Αν και δεν ήταν αηδικό για την εποχή, το level one cache του Pentium 4 ήταν περιοριστικός παράγοντας στην απόδοσή του.
Η cache μνήμης Pentium 4 είναι μια θέση μνήμης στην CPU που χρησιμοποιείται για την αποθήκευση εντολών προς επεξεργασία. Το όνομα της on-die CPU cache άλλαξε από L1 cache σε Trace cache όταν μετακινήθηκε σε θέση μετά τη μονάδα αποκωδικοποίησης του επεξεργαστή.
Η on-die μνήμη cache του Pentium 4 είναι μια εξαιρετικά γρήγορη θέση μνήμης που χρησιμοποιείται από την CPU με τον ίδιο τρόπο που η RAM χρησιμοποιείται από τη μητρική πλακέτα. Αποθήκευε και αποκωδικοποίησε εντολές γνωστές ως microcode που ήταν πρόσφορες να εκτελεστούν από την CPU.
Η cache μνήμης Pentium 4 ήταν η πρώτη που τοποθετήθηκε μετά την ενότητα αποκωδικοποίησης εντολών. Αυτό σημαίνει ότι αν υπήρχαν βρόχοι εντολών σε μια λειτουργία, οι εντολές για αυτόν τον βρόχο δεν θα χρειαζόταν να αποκωδικοποιηθούν ξανά κάθε φορά που συμβαίνει ο βρόχος, καθώς ήδη ήταν αποκωδικοποιημένες και έτοιμες για εκτέλεση.
Σύμφωνα με τα σημερινά πρότυπα, το μέγεθος cache του Pentium 4 είναι πολύ ελλιπές σε χωρητικότητα. Αυτή η έλλειψη cache μνήμης σημαίνει ότι η CPU πρέπει να κάνει περισσότερες κλήσεις στη RAM για εντολές λειτουργίας. Αυτές οι κλήσεις στη RAM μειώνουν την απόδοση, καθώς η λανθάνουσα χρόνος που εμπλέκεται στη μεταφορά δεδομένων από τη RAM είναι πολύ υψηλότερη από την on-die cache.
Συχνά αγνοούμενο, το μέγεθος cache οποιασδήποτε CPU είναι εξαιρετικά σημαντικό για την πρόβλεψη της απόδοσης ενός επεξεργαστή υπολογιστή. Ενώ το level one cache του Pentium 4 ήταν πολύ περιορισμένο με τα σημερινά πρότυπα, ήταν την εποχή της κυκλοφορίας του περισσότερο από επαρκές για την πλειοψηφία των εφαρμογών υπολογιστών.
Πνευματικά δικαιώματα © Γνώση Υπολογιστών Όλα τα δικαιώματα διατηρούνται.