Για να λειτουργήσει σωστά μια κεντρική μονάδα επεξεργασίας (γνωστή και ως CPU, ή επεξεργαστής), χρειάζεται σωστή μέθοδο για να ψυχθεί. Η πιο συνηθισμένη μέθοδος ψύξης επεξεργαστών είναι μέσω ανεμιστήρα ψύξης.
Οι επεξεργαστές παράγουν πολλή θερμότητα και δεν είναι σχεδιασμένοι να ψυχθούν μόνοι τους. Ένας ανεμιστήρας ψύξης σε έναν επεξεργαστή θα διασπορά τη θερμότητα και θα αποτρέψει την αποσυσσώρευσή της στον επεξεργαστή.
Η έντονη ποσότητα εργασίας που κάνουν οι επεξεργαστές τους προκαλεί να παράγουν τεράστιες ποσότητες θερμότητας λόγω αντίστασης στα κυκλώματά τους. Αν ένας επεξεργαστής συλλέξει πολλή θερμότητα, μπορεί να προκαλέσει τον υπολογιστή να κλείσει, και ο επεξεργαστής μπορεί να χρειαστεί αντικατάσταση.
Δεν είναι τίποτα έξω από το συνηθισμένο να βλέπετε έναν ανεμιστήρα επεξεργαστή να έρχεται με heatsink κάτω από αυτόν. Όταν εγκαθίσταται σωστά, ένα heatsink βασικά τραβάει θερμότητα έξω από οποιαδήποτε μεταλλική επιφάνεια είναι συνδεδεμένο.
Η πιο δημοφιλής ρύθμιση ψύξης για έναν επεξεργαστή είναι ένα heatsink με ανεμιστήρα πάνω του, συνδεδεμένο στον επεξεργαστή μέσω θερμικής γλυκερίνης και lock-type συνδέσμου. Παλαιότεροι επεξεργαστές (όπως οι πρώιμες Intel Pentium CPUs) χρησιμοποιούσαν απλό heatsink χωρίς θερμική γλυκερίνη και χωρίς ανεμιστήρα.
Αν προσπαθήσετε να συνδέσετε έναν ανεμιστήρα ψύξης σε έναν επεξεργαστή, εφαρμόζετε πάντα τη σωστή θερμική λύση. Αυτό είναι απαραίτητο για να μεταφερθεί σωστά η θερμότητα από τον επεξεργαστή στο heatsink και έξω μέσω του ανεμιστήρα.
Πνευματικά δικαιώματα © Γνώση Υπολογιστών Όλα τα δικαιώματα διατηρούνται.