Η ιστορία των μονάδων επεξεργασίας υπολογιστών (CPU) ξεκίνησε σοβαρά με την Intel στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1970. Ο επεξεργαστής είναι το εξάρτημα με τη μεγαλύτερη επιρροή στην ταχύτητα ενός υπολογιστή.
Το 1971, η Intel χτίσει την πρώτη μονο-τσιπ μονάδα επεξεργασίας, το 4004. Η Texas Instruments εμφανίστηκε το 1972, με το 4-bit TMS 1000. Η Intel δημιούργησε τον επεξεργαστή 8086 το 1978. Αυτός ο επεξεργαστής παραβλέφθηκε από την IBM όταν χτίσαν τον πρωτότυπο PC το 1979, αν και χρησιμοποιήθηκε σε μεταγενέστερους σχεδιασμούς. Επόμενο ήρθε το Intel 8088, που ήταν ουσιαστικά ίδιο με τον πρόγονο του εκτός από τον τρόπο που χειριζόταν τις γραμμές διευθύνσεων.
Μέσα στα 1980s ήρθε μια συνεχής σειρά επεξεργαστών στην οικογένεια Intel 80x86. Το 80286 έφτασε το 1982 με 16-bit, 134.000 τρανζίστορ επεξεργαστή. Το 80386 κυκλοφόρησε το 1985, εξοπλισμένο με 32-bit επεξεργαστή, επιτρέποντας του να δουλεύει διπλάσιτα γρήγορα από τον 16-bit πρόγονο. Το 1989 ήρθε το 80486. Αυτός ο επεξεργαστής είχε 32-bit επεξεργαστή με 1.2 εκατομμύρια τρανζίστορ. Ήταν ο πρώτος Intel επεξεργαστής χτισμένος για να είναι αναβαθμίσιμος.
Το 1993 η Intel κυκλοφόρησε την επόμενη γενιά επεξεργαστή και του έδωσε νέο όνομα: Pentium. Το Pentium ήταν εξοπλισμένο με 32-bit bus διευθύνσεων, 64-bit εξωτερικό bus δεδομένων και 3.21 εκατομμύρια τρανζίστορ, δίνοντας διπλάσια ταχύτητα από το 486. Το Pentium Pro ακολούθησε το 1995. Αυτό το σχέδιο βελτιστοποιήθηκε για 32-bit κώδικα· όταν τρέχε 16-bit κώδικα δούλευε ουδεμία ταχύτερα από το πρωτότυπο Pentium. Το Pentium II ήρθε το 1997, με 32 KB L1 cache και 512 KB L2 cache. Το 1999 κυκλοφόρησε το Pentium III, το οποίο λειτουργεί σε 450 MHz με 100MHz bus και SSE. Το 2000, το Pentium IV έκανε την πρεμιέρα του.
Η Intel εισήγαγε τον επεξεργαστή Celeron το 1998. Το Celeron ήταν μια πιο βασική και οικονομική έκδοση του Pentium II. Ωστόσο, στην εξοικονόμηση κόστους, η απόδοση υπέστη. Το Celeron II ήρθε το 2000 και ήταν ουσιαστικά το πρωτότυπο Celeron με την προσθήκη SSE, SSE2 και λίγους νέους χαρακτηριστικά.
Το 1998, η AMD μπήκε στο παιχνίδι με τους επεξεργαστές K6-2 και K6-3. Το K6-2 ήταν εξοπλισμένο με τεχνολογία 3DNow και διέθετε L1, L2 και L3 caches. Το K6-3 ήταν πολύ παρόμοιο με το 2 αλλά είχε 256k L2 cache. Το 1999, η AMD κυκλοφόρησε τον Athlon επεξεργαστή. Αυτός ο επεξεργαστής ήταν εξοπλισμένος με νέο interface slot, 3DNow, super-pipelined FPU και νέο system bus. Το 2000 η AMD κυκλοφόρησε την νέα τεχνολογία, το Duron «Spitfire». Αυτό το νέο χαρακτηριστικό ήταν ενεργοποιημένο με EV6 bus, 128 KB L1 cache και 64 KB στο L2 cache.
Το 2005 το Athlon κυκλοφόρησε το Athlon X2, διπύρηνο επεξεργαστή. Το Pentium Dual-Core τσιπ ήρθε το 2006. Tetrapύρηνα και εξαπύρηνα τσιπ είναι διαθέσιμα, από το 2010. Αυτοί οι πολυπύρηνοι επεξεργαστές επιτρέπουν σε διαφορετικά προγράμματα να χρησιμοποιούν ξεχωριστούς πυρήνες επεξεργασίας, προσφέροντας καλύτερη αποδοτικότητα και ταχύτερες ταχύτητες ρολογιού.
Πνευματικά δικαιώματα © Γνώση Υπολογιστών Όλα τα δικαιώματα διατηρούνται.