Η κεντρική μονάδα επεξεργασίας Pentium 4 (ή CPU) εισήχθη στους επιτραπέζιους υπολογιστές κατά το έτος 2000, διαδεδομένη του Pentium III CPU. Σε αντίθεση με τους προηγούμενους επεξεργαστές, ο P4 στόχευε στην αύξηση της απόδοσης με την εκτέλεση σε γρηγορότερο ρυθμό (υψηλότερη συχνότητα CPU) θυσιάζοντας ορισμένες αποδοτικότητες.
Η Intel κυκλοφόρησε διάφορες εκδόσεις της CPU Pentium 4, με πυρήνες που ονομάζονται Willamette, Northwood, Prescott και Cedar Mill (ο πυρήνας είναι το σχέδιο της εσωτερικής дόμησης και τεχνολογίας του επεξεργαστή). Κυκλοφόρησε επίσης μια υψηλής απόδοσης έκδοση Extreme Edition. Η εταιρεία δημιούργησε δύο P4 για την αναπτυσσόμενη αγορά κινητών, το Mobile Pentium 4-M και το Mobile Pentium 4.
Κατά τη διάρκεια της ζωής του, η CPU P4 ήταν διαθέσιμη σε ταχύτητες ρολογιού από 1,3 GHz έως 3,8 GHz. Οι πρώιμες P4 υποστήριζαν μητρικές κάρτες socket 423, αν και αυτές αντικαταστάθηκαν σύντομα από μοντέλα socket 478. Οι μεταγενέστερες CPU υποστήριζαν τον πιο σύγχρονο τύπο υποδοχής LGA 775. Οι διαστάσεις της CPU άλλαζαν με βάση την υποστήριξη υποδοχής — τα μοντέλα socket 423 (πρώιμες Pentium 4) ήταν 2,1 x 2,1 ίντσες, τα μοντέλα socket 478 (μεσοπρόθεσμες Pentium 4) ήταν 1,38 x 1,38 ίντσες, ενώ τα μοντέλα socket LGA 775 (μεταγενέστερες Pentium 4) μετρούσαν 1,47 x 1,47 ίντσες.
Μια CPU Pentium 4 μπορεί να τοποθετηθεί σε οποιαδήποτε συμβατή μητρική κάρτα — αυτή η κάρτα θα χρειαστεί υποδοχή 423-ακίδων, 478-ακίδων ή LGA 775 ανάλογα με τον τύπο P4 που χρησιμοποιείται. Η CPU μπορεί να αναγνωριστεί από την συσκευασία της ή τις χαρακτήρες και το κείμενο στον ίδιο τον επεξεργαστή.
Πνευματικά δικαιώματα © Γνώση Υπολογιστών Όλα τα δικαιώματα διατηρούνται.